Namaszczenie chorych, zwłaszcza dawniej nazywane ostatnim namaszczeniem[1] – chrześcijański obrzęd uzdrowienia w imię Jezusa Chrystusa z zastosowaniem oleju. Przywołuje moc misterium paschalnego nad ochrzczonymi cierpiącymi z powodu choroby lub podeszłego wieku, którym z tego powodu „zaczyna grozić niebezpieczeństwo śmierci” (por. Sacrosanctum Concilium 73; Katechizm Kościoła Katolickiego 1514)[2]. Jest uznawany za sakrament w Kościele katolickim, starokatolickim, Cerkwi prawosławnej i Społeczności Chrystusa.

Podobnie w Ewangeliach, w przypowieści o poranionym przez zbójców człowieku idącym z Jerozolimy do Jerycha – miłosierny Samarytanin, „opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem”, po czym zawiózł go do gospody (por. Łk 10,34).

Według Ewangelii Marka elementem misji uczniów Jezusa, posłanych po dwóch, było namaszczanie chorych oliwą: Wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali (Mk 6,13).